‘Bir Derdim Var’ dizisiyle yeniden gündeme geldi... Gençler arasında dijital zorbalık! Aileler ne yapmalı? Uzman isim uyardı
Kanal D’nin yeni dizisi “Bir Derdim Var” son zamanlarda birçok ailenin karşı karşıya olduğu bir sorunu, bir ergen genç kızın özel fotoğraflarının dijital ortamda yayılması konusunu işledi. Son yıllarda bir çok gencin başına gelen bu duruma karşı nasıl önlemler alınması gerekiyor ve ailelere ne gibi görevler düşüyor? Hürriyet'ten Ömür Kurt, Psikolog Dr. Serap Duygulu'ya sordu.
Haberin Devamı![adv-arrow](//v6s.cnnturk.com/images/detail-pages/adv-down-arrow.svg)
/
![‘Bir Derdim Var’ dizisiyle yeniden gündeme geldi... Gençler arasında dijital zorbalık Aileler ne yapmalı Uzman isim uyardı](https://image.cnnturk.com/i/cnnturk/75/0x555/655c4b87ae0a8f028090737a.jpg)
“Bir Derdim Var” dizisinde son zamanlarda birçok ailenin karşı karşıya olduğu bir sorun, bir ergen genç kızın özel fotoğraflarının dijital ortamda yayılması konusu işlendi. Son yıllarda birçok gencin başına gelen bu duruma dünyada ‘seksting’ deniyor ve bu, dijital zorbalığın içinden çıkılamaz bir hâl almasına sebep olabiliyor. Peki, gençler neden çıplak fotoğraf ve videolarını birbirlerine gönderir, aileler ne yapmalı?
◊ Çocuklar neden çıplak fotoğraf yollar?
/
![‘Bir Derdim Var’ dizisiyle yeniden gündeme geldi... Gençler arasında dijital zorbalık Aileler ne yapmalı Uzman isim uyardı](https://image.cnnturk.com/i/cnnturk/75/0x555/655c4b97ae0a8f0280907380.jpg)
Çocuklar arasında bu tür fotoğraf göndermeye ‘seksting’ deniyor. Bu sözcük, başka bir cep telefonuna sözel veya görüntüler içeren cinsel içerikli materyal göndermek anlamına geliyor.Bu durumun 13-18 yaşları arasındaki çocuklar arasında çok yaygın olduğunu biliyoruz. Bazı gençler bunu, hoşlandıkları kişinin ilgisini çekmek için yapıyor, bazıları intikam almak için yapabiliyor, bazıları da diğer çocukların bedensel görüntüsünü merak ettiği için veya onay almak, ilgi çekmek ya da eğlence olsun diye yapabiliyorlar... İnsanların özel bilgilerine sahip olup kendini ayrıcalıklı hissetmek, güç kullanmak, onu tehdit ederek istedikleri davranışı yaptırabilmek gibi psikolojik alt yapısı da olabiliyor bu işin. Okulun, sosyal ve ekonomik çevrenin, ailenin de çok etkisi var. Örneğin yasakçı bir ailede çocuk, ailesine tepki olarak yapabiliyor.
Haberin Devamı![adv-arrow](//v6s.cnnturk.com/images/detail-pages/adv-down-arrow.svg)
◊ Peki, çocuklar bu konuya nasıl yaklaşıyorlar?
/
![‘Bir Derdim Var’ dizisiyle yeniden gündeme geldi... Gençler arasında dijital zorbalık Aileler ne yapmalı Uzman isim uyardı](https://image.cnnturk.com/i/cnnturk/75/0x555/655c4b97ae0a8f028090737e.jpg)
Ailelerin ve uzman kişilerin bile, çocuklarının fotoğraf veya videolarını başkalarına gönderme eylemine hiçbir tolerans göstermediğini görüyoruz. Yani aileler, çocuklarının asla böyle bir şey yapmaması gerektiğini çok net bir şekilde dile getiriyor. Çünkü bu durumun çocuklarını tehlikeye sokacağını düşünüyorlar.Yani ahlaki riskler açısından değerlendirildiğinde bu ‘sıfır tolerans’ doğru gibi gözükebilir ama gençler arasında durum maalesef böyle değil.Gençler üzerine yapılan çalışmalar, seksting’in sosyal yapının normal bir parçası olarak değerlendirildiği anlaşılıyor. Çünkü gençler belki de geleceği de öngöremedikleri için ya da dijital dünyanın sonsuz bir kapı olduğunu düşünemedikleri için birbirlerine bu tarz görselleri göndermeyi sosyal bir konu olarak görüyorlar.
◊ Çocukların kendi bedeninin görselini başkasına göndermesini nasıl engelleriz?
/
![‘Bir Derdim Var’ dizisiyle yeniden gündeme geldi... Gençler arasında dijital zorbalık Aileler ne yapmalı Uzman isim uyardı](https://image.cnnturk.com/i/cnnturk/75/0x555/6464888fae0a8f0154684aa8.jpg)
Çocuklarla iletişime geçmek, duyacaklarımızdan çok hoşlanmasak bile özellikle onları çok sakin ve dikkatli dinlemek çok önemli. Özellikle de ergenlikte...Eğer çocuğunuzun size duymak istemeyeceğiniz şeyleri söylemesinden korktuğunuz için iletişim kurmayı keserseniz size duymak istediklerinizi söyleyen, duymak istemediklerinizi saklayan bir çocuğunuz olacak. Biz gerçeği duymak ve varsa bir tehdidi, hayatımızın akışını bozmadan önlem alabilecekken, olay olduktan sonra çocuğu suçlayarak ya da üzülerek bir çözüm bulamayız.Çocuğunuzu size göre sadece olumsuz özellikleriyle değerlendirirseniz oradan iyi bir şey çıkmaz, ama onu ne kadar önemsediğinizi ne kadar sevdiğinizi gösterirseniz çocuk o onayı başka yerlerden aramak zorunda kalmaz.Çocukları suçlamak ya da “Böyle bir şeyi nasıl yaparsın?” diye tepki göstermek sorunu çözmüyor, aksine çocuklar kendi aralarında bunu gizlice yapmaya devam ediyorlar. Ta ki çocuk bu durumun bir tehdit olduğunu anlayıp da bununla başa çıkamayacak hale gelene kadar ailenin bilgisi bile olmuyor. Olay açığa çıktığında da aileler kendi çocuklarını, yani fotoğraf veya videoları göndereni suçluyorlar.Oysaki bu tarz bir eylemde çocuğa bunu yaptıran kişi ‘suçlu konumunda’ olmalı. Çocuk, görüntüleri kendi isteğiyle göndermiş olsa bile, diğer kişinin bu görüntüleri dijital ortamda neden yaydığını, tehdidini konuşmamız lazım. Dolayısıyla böyle bir sorun geliştiğinde, bir psikolog eşliğinde, okul yönetimini de dahil ederek süreci çok iyi takip etmek lazım ve genellikle bu işin bir de hukuki ayağı oluyor ve orayı da ihmal etmemek gerekir.